در روایات متعددی از معصومین علیهم السلام اندیشه وتفکر برابر با هفتاد سال عبادت شمرده شده است. درباره خیلی چیزها فکر کردیم و درست یا نادرست تصمیماتی گرفتیم اما اندیشه ای مطلوب است که آدمی را در رسیدن به آرمان و هدف زندگی و بندگی کمک کند، مخصوصا اگر این تامل و تفکر برای شناخت خداوند متعال و درک عظمت و بزرگی خالق بی همتا باشد.
با این مقدمه سوالی را مطرح می کنم:
تا حالا شده که در مورد ستاره ها، بزرگی، تعداد و پدید آورنده آنها تاملی و مطالعه ای داشته باشید؟
مطلبی را بیان می کنم تا از روزنه ای دیگر به سوی شناخت و معرفت بیشتر خداوند متعال قدم برداریم. پروردگار عزیز در قرآن نیز ما را دعوت به همین امر کرده و فرمودند:
«إنَّ فى خَلْقِ السَّماوَاتِ وَ الأَرضِ وَ اخْتِلافِ الَّیْلِ وَ النَّهار لآیات لِاُولی الالباب»
در آفرینش آسمان ها و زمین، و آمد و شد شب و روز، نشانه هاى روشنى براى صاحبان خرد و اندیشمندان است. (آیه 190 سوره مبارکه آل عمران)
«اَلَّذِینَ یَذْکُرُونَ اللهَ قیاماً وَ قُعُوداً وَ على جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرونَ فى خَلْقِ السَّمَاوَات وَ الأَرْض»
خردمندان کسانی هستند که در حال قیام و قعود و آن گاه که به پهلو خوابیده اند، خدا را یاد مى کنند و در اسرار خلقت آسمان ها و زمین مى اندیشند. (آیه 191سوره مبارکه آل عمران)
و اما مطلب مورد نظر:
زمین با این همه بزرگی و عظمت و با این همه عجایب و کوه های سربه فلک کشیده اش ۱/۳۰۰/۰۰۰ بار کوچکتر از خورشید است و خورشید با این بزرگی و عظمتش از کوچکترین ستاره های منظومه شمسی می باشد. بنا به گفته ستاره شناسان منظومه شمسی حداقل 100 هزار میلیارد و حداکثر تا پانصدهزارمیلیارد ستاره را در خود جای داده است.
سوال:
آیا می دانید برای شمردن یک میلیارد چقدر زمان نیاز داریم؟
اگر برای هر عدد به طور میانگین یک ثانیه وقت بگذاریم (اعداد اول را سریع ترمی شماریم اما هر چقدر اعداد بزرگتر شود به ثانیه های بیشتری نیازخواهیم داشت) وفقط مشغول شمارش باشیم ،زمانی حدود ۳۱سال نیاز خواهیم داشت (۲۴ساعت×۶۰دقیقه×۶۰ثانیه×۳۶۵روز= 31/536/000 ثانیه).
برای ساخت یک صد هزار میلیارد ستاره و خلق موجودات وسلول ها و...چه قدرتی و چه حکمتی و تدبیری لازم است و همه اینها با نظمی خاص در مدار خود در حال حرکتند و به عنوان نمونه چرخش ماه و خورشید و زمین باعث پدید آمدن روز و شب و فصول چهارگانه می شود و ... .
در سوره یس می فرماید:
لاَ الشَّمْسُ يَنْبَغي لَها أَنْ تُدْرِکَ الْقَمَرَ وَ لاَ اللَّيْلُ سابِقُ النَّهارِ وَ کُلٌّ في فَلَکٍ يَسْبَحُونَ
نه برای خورشید این توان هست که به ماه برسد، و نه شب از روز پیشی می گیرد، و هر کدام در مداری شناورند.
برچسب:
نویسنده: پرنیا دادخواه